De utopie van vrouwenrechten in de Westerse wereld


Als we kijken naar de positie van de Westerse vrouw in de recente geschiedenis, dan aanschouwen wij vooral een proces van aftakeling en verval. Aanvankelijk was de rol van de Westerse vrouw enigszins vergelijkbaar met die van de moslimvrouw. Ze was een kuise echtgenote, die slechts de eervolle taak had als huisvrouw en moeder. Haar man werkte en was daardoor de kostwinnaar. Ze zag er ook uit als een vrouw en droeg doorgaans ruimzittende en goedbedekkende kledij.

Onder andere door de industriële revolutie en het tekort aan arbeidskrachten als gevolg van de wereldoorlogen, is de rolverdeling veranderd. Steeds meer vrouwen werden gedwongen om - al dan niet uit vrije wil - buitenshuis te gaan werken. Deze sociale dwang is tegenwoordig alleen maar sterker geworden door de vergrijzing en de onwil van de Nederlandse regering om arbeidskrachten in groten getale uit andere landen te halen.

De vrouwen werden en worden ‘getroost’ met het idee dat hun intrede op de arbeidsmarkt een vorm van vrijheid en onafhankelijkheid was en dat zij qua rechten nu gelijkwaardig aan de man zouden zijn. Deze intrede op de arbeidsmarkt en de opkomst van televisie zorgden er ook voor dat de vrouw steeds meer als een commerciële doelgroep werd gezien. Waar men voorheen bepaalde producten aanschafte omdat deze noodzakelijk waren om het huishouden draaiende te houden, werd er nu ook steeds meer ingespeeld op de emoties van de vrouw bij het aanbieden van producten. Ook zaken die voorheen niet als gebruikelijk werden gezien voor vrouwen, zoals sigaretten en spijkerbroeken, werden gepresenteerd als een graadmeter voor de vooruitstrevende vrouw.

En zo gebeurde het dat de gemiddelde Westerse vrouw steeds meer de neiging kreeg om zich op alle vlakken als een gelijkwaardige aan de man te profileren, zeker nadat de rol van de kerk afnam ten tijde van de ontzuiling. Sommige vrouwen zijn hier zover in doorgeschoten, dat ze zelfs op mannen begonnen te lijken in hun uiterlijk en gedrag.

Maar was de vrouw vrij nu zij buitenshuis werkte, strakke broeken kon dragen en sigaretten kon roken? Allerminst, want zij is in principe verworden tot een slaaf die zich laat leiden door een decadente maatschappij.

"Recent bleek uit een grootschalig onderzoek uitgevoerd door het EU-agentschap voor grondrechten, dat bijna de helft (45%) van de Nederlandse vrouwen te maken heeft gehad met seksueel grensoverschrijdend gedrag"

Nu wordt van haar verwacht dat ze een zorgzame moeder, uitmuntende echtgenote en een ijverige werkneemster is. Naast haar werk wordt zij geacht voor de kinderen te zorgen en het huishouden op orde te houden. Dit terwijl de man slechts geacht wordt een goede werknemer te zijn. Vaak is het gevolg dat deze vrouwen oververmoeid en overspannen raken, zonder dat ze op begrip van de samenleving konden rekenen.

En dan hebben we het nog niet over de seksuele intimidaties en ongewenste intimiteiten op de werkvloer. Een fenomeen dat eerder regel dan uitzondering is. Recent bleek uit een grootschalig onderzoek uitgevoerd door het EU-agentschap voor grondrechten, dat bijna de helft (45%) van de Nederlandse vrouwen te maken heeft gehad met seksueel grensoverschrijdend gedrag, met name op de werkvloer. Het is een zwijgend geaccepteerde werkcultuur geworden in een genadeloze en competitieve seksistische mannenwereld. Het vraagt een sterke maag van een vrouw, wanneer zij dit walgelijke toneelspel regelmatig moet aanschouwen.

Stoppen met werken is echter geen optie voor de ‘vooruitstrevende’ vrouw, aangezien ze een lijst van vaste lasten heeft en gewend is geraakt aan de extra luxe die zij zichzelf nu kan veroorloven. Is dit vrijheid en gelijkheid?

De Islam daarentegen heeft de vrouw beschermd tegen dit soort uitbuiting en moderne slavernij. Zo is de man verplicht haar te voorzien in al haar financiële behoeften, hetzij door haar vader of voogd, haar echtgenoot of zelfs door haar zoon.

De geliefde Profeet Muhammad (vrede en zegeningen zij met hem) heeft de vrouw beschreven als een breekbare rib waar de man zorgvuldig mee dient om te gaan. Hij dient haar dus niet te gebruiken als een muilezel die uitgebuit mag worden door de commerciële en industriële wereld met alle schadelijke gevolgen van dien.

"Een vrouwenlichaam wordt te pas en te onpas gebruikt, bijvoorbeeld om goedkope producten aan te prijzen"

Bedekking

Velen in het Westen vinden dat moslimvrouwen onderdrukt zijn, onder andere vanwege het feit dat zij gesluierd door het leven moeten gaan. De Westerse vrouw kan daarentegen vrijwel poedelnaakt over straat. Maar is dit daadwerkelijk vrijheid? Wie heeft er eigenlijk baat bij dat vrouwen zich niet in het openbaar bedekken, maar juist halfnaakt paraderen met ongezonde, onpraktische en soms zeer pijnlijke schoenen? Heeft het wellicht te maken met de perverse voorkeur van mannen, die dit valselijk interpreteren en vervolgens via verschillende kanalen tot uitentreuren toe bij de vrouwen indoctrineren als de ultieme bekrachtiging van vrouwenemancipatie en vrijheid.

Als wij gaan kijken naar de vermeende vrouwenemancipatie die het seculiere kapitalistische Westen zo hoog in het vaandel heeft, kunnen we in feite stellen dat de rol van de vrouw hierdoor gedegradeerd is tot die van een wegwerpproduct. Een vrouwenlichaam wordt te pas en te onpas gebruikt, bijvoorbeeld om goedkope producten aan te prijzen. Dit loopt uiteen van lingerie tot een simpel stukje kaas van een paar euro.

Is dit de waarde van de Westerse vrouw? Is het vrijheid dat het in veel Westerse landen gedoogd wordt dat vrouwen door bepaalde factoren in de prostitutie belanden en hierdoor gedwongen worden hun lichaam letterlijk te verkopen aan allerhande mannen, terwijl we ervan kunnen uitgaan dat geen van deze vrouwen in hun jeugd een carrière als prostituee ambieerde? 

Bovendien is de roep om vrouwenrechten in het Westen niet ontstaan uit vooruitstrevendheid, maar uit conflict, noodzaak en onderdrukking. En omdat dit feminisme ontstaan is uit een conflict tussen de beide geslachten, zie je ook dat het een vorm van vijandigheid en concurrentie heeft aangenomen ten opzichte van de man.

Een waardevolle diamant

Waar de Westerse vrouw voor haar ‘waarden’ en ‘rechten’ heeft moeten vechten, heeft de Islam de vrouw deze rechten al gegeven bij het openbaren van de religie ruim 1400 jaar geleden. De waarde van de vrouw wordt duidelijk beschreven in al haar rollen. De moslimvrouw wordt beschouwd als een waardevolle diamant die gewaarborgd dient te worden. Het onderwijst vrouwenrechten als Goddelijke verlichting en leiding, welke binnen het kader van vrede en liefde tussen man en vrouw leeft, zonder concurrentie of vijandigheid. De Islam probeert de man en vrouw samen tot elkaar te brengen in rechtvaardigheid en wederzijdse verstandhouding, terwijl de oproep tot vrouwenrechten in het seculiere Westen een kloof van concurrentie en vijandigheid tussen de man en vrouw graaft.

In de islam wordt de vrouw niet beoordeeld op basis van haar mooie lange benen of glanzende haar. Haar lichaam wordt niet geëxploiteerd om goedkope producten aan te prijzen, laat staan om het aan allerhande mannen uit te lenen voor een aantal luttele euro’s. Een vrouw mag vrouw blijven en hoeft geen metamorfose te ondergaan of zich te gedragen als een vent om in aanmerking te komen voor haar rechten en geaccepteerd te worden door de maatschappij. Ook hoeft zij er niet constant volledig opgedoft bij te lopen, waarbij er niets aan haar uiterlijk mag mankeren.

De hoge eisen die aan de Westerse vrouw worden gesteld hebben er menigmaal toe geleid dat vrouwen - om maar aan dit ideaal te voldoen - hun toevlucht zoeken tot gevaarlijke cosmetische ingrepen en ongezonde diëten. In Amerika alleen al, waar het Westerse schoonheidsideaal een aanzienlijke rol speelt, zijn volgens het Amerikaanse National Institute of Mental Health (NIMH) meer dan 10 miljoen vrouwen het slachtoffer van een soort van eetstoornis. Ruim 40% van de bevolking heeft ervaring met een eetstoornis of kent iemand met een eetstoornis.

In de Islam daarentegen heeft een vrouw geen strakke broeken, hoge hakken en maatje 34 nodig om gewaardeerd te worden. Zij verkrijgt namelijk waardering vanwege haar uitmuntende karakter. En dit is het verschil tussen rechten op basis van Goddelijke verlichting en leiding, en gebrekkige mens-eigen rechtvaardigheid.

Resumerend zouden we kunnen stellen dat degenen (hoofdzakelijk mannen) die zich druk maken om de “onderdrukking” van moslimvrouwen in het seculiere Westen en dit gretig de wereld in willen slingeren, beter de hand in eigen boezem kunnen steken. Want als wij de situatie van de moslimvrouw puur objectief zouden vergelijken met die van de gemiddelde Westerse vrouw, dan zouden wij zien dat de Westerse vrouwen de ware onderdrukten zijn.


Abou Julaybib